Otwierasz notatnik, odpalasz laptopa, gromadzisz materiały na lekcję. Ten warm-up już był, ta forma tak samo. No to Google, ewentualnie chat gpt. Bo przecież to wszystko już było i jeśli nie wymyślisz czegoś nowego, to kursant będzie znudzony już na początku lekcji.
A co jeśli ten “nudny” początek (lub koniec) ma ukryty cel?
Poznaj swojego ucznia lepiej
Zawsze zaczynam moje lekcje od “How was school today?”. Serio, czasami nawet weekendowe odrabianie potrafię tak rozpocząć. Ja wiem, że kiedy rodzic zadaje to pytanie, to standardowa odpowiedź brzmi “W porządku”, ale ja przez te wszystkie lata usłyszałam “Fine” może z pięć razy i z reguły oznaczały, że coś się podziało. Dzięki temu pytaniu w naturalny sposób dowiaduję się jakie przedmioty moi uczniowie lubią, z czym mają problem, kto w klasie działa im na nerwy i z którym nauczycielem najlepiej im się rozmawia.
Pokaż, że pamiętasz
Ostatnie trzy minuty zajęć, wszystkie cele osiągnięte. To idealny czas na proste pytanie: “What are your plans for the weekend?”. Zapisujesz odpowiedź i cyk, masz już punkt wyjścia na następne zajęcia. Dodatkowo chyba trudno się nie zgodzić, że to całkiem miłe uczucie, kiedy mimochodem wspominasz komuś o planach zobaczenia najnowszego filmu w kinie, a przy następnym spotkaniu ta sama osoba pyta, jak Ci się podobał seans.
A listening ear makes all the difference
Wiem, że naszą rolą jest nauczanie, że jesteśmy edukatorami, a nie przyjaciółmi czy terapeutami. Wiem, że większość uczniów niechętnie dzieli się tym, co ich trapi, zwłaszcza w życiu pozalekcyjnym. Ale czasem dla tej jednej osoby to zwykłe “How are you?” może być przestrzenią do zrzucenia z siebie tego, czym nie chcieli się z nikim innym podzielić. Jasne, to nie jest w naszych kompetencjach, żeby doradzać, ale zwykłe “It must be very difficult for you” albo “I would be really upset about that too” może zrobić dużą różnicę. Oczywiście warto pamiętać wtedy o standardach ochrony małoletnich!